αρχείο ειδήσεων
γνώμες
αρχείο
βίντεο
βιβλιοθήκη
σύνδεσμοι
Τετράδια Ψυχιατρικής Τεύχος 47
Αφιέρωμα: Φασισμός και Ψυχιατρική
Περιεχόμενα
1. Φασισμός και Ψυχιατρική: Περι συνυπευθυνότητας και συνενοχής, Θανάσης Τζαβάρας
2. Ο αυταρχισμός στην άσκηση της Ψυχιατρικής, Μ. Λειβαδίτης
3. Πειραματισμοί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης - Ο βιασμός της ιατρικής από το φασισμό, Γεράσιμος Ρηγάτος
4. Ψυχίατροι στην περίοδο του Ναζισμού, A. Villard
5. Χαριστικοί φόνοι και ναζιστική γενοκτονία. Η ευθύνη των ψυχιάτρων, Agostino Pirella
6. Η ευθανασία στους ψυχασθενείς κατα το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο στη Γερμανία, Michael von Cranach
7. Απομόνωση - Φύλαξη - Εξόντωση. Η ιστορία της ψυχιατρικής στη διάρκεια του Ναζισμού, Jurgen Armbruster
8. Η κυοφορία της λογοθεραπείας μέσα στη φρίκη των στρατοπέδων συγκέντρωσης, Άγγελος Γέροντας
9. Τραυματικό βίωμα και ονειρικές διαδικασίες στους επιζήσαντες από τα ναζιστικά στρατόπεδα, Αριέλλα Ασέρ
10. Η τραγωδία του Νόμου, Μάριος Μαρκίδης
11. Ρατσισμός και αντισημιτισμός, Θάνος Λίποβατς
12. DYBBUK, ή Ο Άνθρωπος των Μεταιχμίων, Σαμπετάι Μάτσας (Σάββας Μιχαήλ)
13. Το ακρότατο κακό, Edmond Jabes
14. Το Δαφνί κατά την περίοδο του Φασισμού, Ξενοφών Σγουρός
15. Οι γιατροί - βοηθοί των βασανιστών
16. ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ 343. Μαρτυρίες από το Δρομοκαϊτειο, Μαρία Φαφαλιού
17. Μια περίεργη "ιατρική" ειδικότητα: "Γιατρός στρατοπέδων πολιτικών κρατουμένων". Η περίπτωση του Αντώνη Φλούντζη, Αχιλλέας Πανυπέρης
18. Μαρτυρία αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης για το ψυχιατρείο των Φυλακών Αβέρωφ στα χρόνια 1946 - 1950, Αχιλλέας Πανυπέρης
| Attachment | Size |
|---|---|
| Tetradia Psychiatrikhs - teuxos 47.zip | 28.3 MB |
Μαρτυρία από τη ζωή στο ψυχιατρείο - Φίλιππος Κυρίτσης, 1988
Παραθέτω τη μαρτυρία του Φίλιππου Κυρίτση από την παραμονή του, το 1988, στα ψυχιατρικά ιδρύματα Δαφνί και Δρομοκαϊτειο, αλιευμένη εδώ και πολύ καιρό, πιθανώς, από Indymedia. Aποτυπώνεται πολύ ρεαλιστικά η απάνθρωπη και βασανιστική καθημερινότητα που βιώνει ο κάθε νοσηλευόμενος και η πλήρης αντικειμενοποίηση που υφίσταται.
Μέχρι το 1999, οπότε και κατέρευσαν τα περίσσοτερα κτίρια λόγω σεισμού, το Δαφνί, τουλάχιστον, λειτουργούσε ως κατάστημα φύλαξης. Ως τυπική φυλακή δηλαδή. Προσλαμβάνονταν εργαζόμενοι ως φύλακες θαλάμων, ενώ παράλληλα επιβάλλονταν κυρώσεις σε περίπτωση απόδρασης. Η όλη αντιμετώπιση και το ωρολόγιο πρόγραμμα παρέπεμπε (ακόμα και τώρα) σε πρόγραμμα φυλακής. Το καθεστώς σήμερα έχει αλλάξει, αλλά δυστυχώς οι όροι λειτουργίας αλλά και εν πολλοίς η νοοτροπία, ακόμα και του νεώτερου προσωπικού, διατηρούν το "σωφρονιστικό" χαρακτήρα του.